مراقبات ذی القعده الحرام به همراه اعمال این ماه

این ماه اولین ماه از ماههای حرام است که جنگ با کفار در آن ماه ها حرام می باشد و انسان از این مطلب حکم جنگیدن و مخالفت با خدا را می فهمد. بنابراین، ای نفس! بکوش در این ماه ها دل و بدنت را بیشتر از سایر ماه ها حفظ نموده، کاری بر خلاف احکام الهی انجام نداده و حتی از بلایا و مصیبتهایی که ناشی از قضای اوست راضی باشی.

توبه ای منقول از پیامبر اکرم صلوات الله علیه و فضیلت توبه و استغفار

برای به دست آوردن طاعت خدا در این ماه قبل از هر چیز از تمام مسائلی که قبلا گرفتار آن بودی توبه کن؛ توبه ای صادقانه.

از رسول خدا صلوات الله علیه روایت شده است که در روز یکشنبه ماه ذی القعده فرمود: مردم! کدام یک از شما می خواهید توبه کنید؟ راوی می گوید: گفتیم: رسول خدا! همه ما می خواهیم توبه کنیم. حضرت فرمودند: غسل کرده، وضو گرفته و چهار رکعت نماز به جا آورید. در هر رکعت یک بار (فاتحةالکتاب)، سه بار (قل هو الله احد) و یک بار معوذتین (قل اعوذ برب الناس و قل اعوذ برب الفلق) بخوانید. آنگاه هفتاد بار استغفار نموده و در پایان (لا حول و لا قوة الا بالله) بگویید. سپس بگویید: «یا عزیز! یا غفار! اغفرلی ذنوبی و ذنوب جمیع المؤمنین و المؤمنات فانه لا یغفر الذنوب الا انت» ای عزیز! ای بخشاینده! گناهان من و گناهان تمام مردان و زنان مؤمن را ببخش که جز تو کسی گناهان را نمی بخشد.

آنگاه فرمود: بنده ای از امت من چنین عملی را انجام نمی دهد مگر این که از آسمان به او ندا می رسد: بنده خدا! عمل را از نو شروع کن که توبه تو قبول، و گناهانت بخشیده شد. فرشته دیگری از زیر عرش ندا می کند: ای بنده! مبارک باد بر تو و بر خانواده و خاندانت. منادی دیگری صدا می زند: در روز قیامت، دشمنانت را از تو راضی می نمایند. فرشته دیگری ندا می کند: ای بنده! با ایمان از دنیا می روی؛ دینت از تو گرفته نشده و قبر تو نورانی و وسیع خواهد شد. منادی دیگر صدا می زند: پدر و مادرت از تو راضی می شوند، گرچه خشمگین باشند؛ پدر و مادر و خاندانت بخشیده شده و در دنیا و آخرت خوش رزق خواهی بود. جبرئیل ندا می کند: من با فرشته مرگ پیش تو آمده و به او دستور می دهم که با تو خوش رفتار بوده، به خاطر مرگ آسیبی به تو نرسانیده و به نرمی روح را از بدنت خارج نماید. گفتیم: رسول خدا! اگر کسی در زمان دیگری چنین بگوید چطور؟ فرمودند: چیزهایی را که گفتم برای او نیز خواهد بود. جبرئیل این مطالب را در شب معراج به من گفت.

امام باقر علیه السلام فرمودند: خداوند از توبه بنده خود بیش از شخصی که در شب دراز و بسیار تاریک مرکب سواری و آذوقه خود را گم کرده و سپس پیدا کند، خوشحال می شود.

و نیز از امیر المومنین علیه السلام روایت شده است که به شخصی که در حضور حضرت گفت: استغفرالله، فرمودند: مادرت به عزایت بنشیند. می دانی استغفار چیست؟ استغفار درجه بلند مرتبگان بوده و شش شرط دارد: اول - پشیمانی از گذشته. دوم - تصمیم بگیری که هیچگاه آن را انجام ندهی. سوم - این که حقوق تمام مخلوقات را ادا کرده تا جایی که خداوند را سبکبار دیدار نمایی. چهارم - تمام واجباتی را که ضایع کرده ای جبران نمایی. پنجم - گوشتی را که از مال حرام روییده با اندوه ذوب کرده تا پوست به استخوان بچسبد و گوشت جدیدی به وجود اید. ششم - رنج فرمان برداری را به جسم بچشانی، همان گونه که شیرینی گناه را به آن چشانیده ای. و در این هنگام بگو: استغفرالله.

روزه ماههای حرام

درباره خصوصیات ماههای حرام از شیخ مفید علیه الرحمة روایت شده است که رسول خدا صلوات الله علیه فرمودند: کسی که سه روز از ماه حرام، پنجشنبه، جمعه و شنبه را روزه بگیرد، خداوند عبادت یک سال را برای او می نویسد. و در روایت دیگری آمده است که: عبادت نهصد سال که روزهای آن را با روزه و شبهایش را در عبادت گذرانده است، برای او نوشته می شود. این روایت با روایتی که درباره روزه سه روز در هر ماه(دو پنجشنبه و یک چهارشنبه) وارد شده، منافاتی ندارد. و اگر دو پجشنبه و یک چهارشنبه و جمعه را روزه بگیرد، بعید نیست که برای عمل به هر دو روایت کافی باشد.

شب مبارک نیمه ذیقعده

از کارهای مهم این ماه اعمال شب نیمه(پانزدهم)آن است: سرور ما قدس سره در اقبال از احمد بن جعفر بن شاذان روایت کرده است که گفت: از پیامبر صلوات الله علیه روایت شده است که: شب پانزدهم ذی القعده شب مبارکی است. خداوند در آن با رحمت به بندگان مؤمنش می نگرد. پاداش کسی که در آن با عمل از خداوند فرمانبرداری کند، مانند پاداش صد روزه دار ملازم مسجد که به اندازه یک چشم به هم زدن نیز نافرمانی خدا را ننموده اند، می باشد. بنابراین انسان باید در نیمه شب مشغول به طاعت خداوند شده و به دعا و نماز بپردازد. زیرا روایت شده است: کسی در این شب چیزی از خدا نمی خواهد مگر اینکه به او عنایت می فرماید.

ویژگی طاعت و عبادت این شب

طاعت و عبادت، در این شب از این جهت که مشهور نبوده و مردم کمتر، در آن به طاعت خدا مشغول می گردند، آن را از سایر شبهای مشهور ممتاز می گرداند. که این مطلب نزد اهل مراقبت مهم است. زیرا توجه، در زمان غفلت عموم، از مراقبات مهم و باعث سرعت اجابت است. و نیز اعمال آن نزد خداوند بزرگتر و به قبول نزدیکتر است و اجر بیشتری دارد.

اعمال روز بیست و پنجم، روز دحوالارض

کار مهم در این ماه آگاهی از نعمتهایی است که خداوند در روز دحوالارض(گسترش زمین) به بشر ارزانی داشته است. زیرا آگاهی از نعمت و کم و کیف آن اولین مرتبه شکر است. در روایات زیادی آمده است که در بیست و پنجم ذی القعده کعبه نصب گردیده، زمین گسترده شده، آدم پایین آمده، خلیل و عیسی علیهماالسلام متولد شدند و رحمت پخش شده است. از امیرالمؤمنین علیه السلام روایت شده است که فرمودند: اولین رحمتی که از آسمان به زمین نازل شد، در بیست و پنجم ذی القعده بود. کسی که این روز را روزه داشته و شبش را به عبادت بایستد، عبادت صد سال را که روزش را روزه و شبش را در عبادت باشد، خواهد داشت. هر گروهی که در این روز برای ذکر پروردگار بزرگشان گرد هم ایند، پراکنده نمی گردند مگر این که خواسته آنان داده می شود.

××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××××

اعمال ماه ذی القعده
 
چاپ
بـدان کـه ایـن مـاه اول مـاهـهـاى حـرام اسـت کـه حق تعالى در قرآن مجید ذکر فرموده و سید روایـتـى نـقـل کـرده که ذى القعده محل اجابت دعا است در وقت شدت ، و (سید همچنین ) براى روز یـک شـنـبـه ایـن مـاه نـمـازى بـا فـضـیـلت بـسـیـار از رسـول خـدا صـلى الله عـلیه و آله روایت کرده که خلاصه آن این است که در روز یکشنبه غـسـل کـنـد و وضـو بـگـیـرد و چـهـار رکـعـت نـمـاز گـذارد و در هـر رکـعـت حمد یک مرتبه و قل هو الله سه مرتبه و معوذتین یک مرتبه پس استغفار کند هفتاد مرتبه و ختم کند استغفار را به لا حول و لا قوه الا بالله العظیم پس بگوید:یا عزیز یا غفار اغفرنى ذنوبى و ذنوب جمیع المؤ منین و المومنات فانه لا یغفرالذنوب الا انت و بدان که روایت شده که هـر کـه در یـکـى از مـاهـهـاى حرام سه روز پى در پى که (آن روزها) پنج شنبه و جمعه و شنبه باشد روزه بدارد ثواب نهصد سال عبادت براى او نوشته مى شود.

روز پنجم :

بـه مـفـاد آیـه و اذ یـرفـع ابـراهـیـم القـواعـد مـن البـیـت و اسـمـعـیـل .پـایـه هـاى خـانـه کـعـبـه مـعـظـمـه بـه دسـت ابـراهـیـم و اسماعیل علیه السلام (در این روز) بنیانگذارى گردید.

روز یازدهم :

(در ایـن روز) در سـال 148 (صـد و چـهـل و هـشـت ه‍ ق ) ولادت بـا سعادت حضرت امام رضا علیه السلام واقع شده در مدینه بنا بر مشهور در تعیین اسم والده ماجده اش اختلاف است و مـشـهـور در اخـبـار تـکـتم و نجمه است و بعد از ولادت حضرت رضا علیه السلام ایشان را طاهره گفتند و روایت شده از آن بانو که گفت : چون حامله شدم به فرزند بزرگوارم به هیچ وجه سنگینى حمل در خود احساس نمى کردم و چون به خواب مى رفتم صداى تسبیح و تهلیل و تمجید حق تعالى را از شکم خود مى شنیدم و وقتى بر اثر ترس از خواب بیدار مـى شـدم آن صـدا را نمى شنیدم ، وقتى آن فرزند سعادتمند از من متولد گردید دست هاى خـود را بـر زمـیـن گذارد و سر مطهر خود را به سوى آسمان بلند کرد در لبهاى مبارکش حـرکـت مـى کـرد و سخنى مى گفت که نفهمیدم . و در آن ساعت امام موسى کاظم علیه السلام نـزد مـن آمـد. فرمود: گوارا باد براى تو اى نجمه کرامت پروردگار تو، پس آن فرزند سـعـادتـمـنـد را در لبـاس سـفـیـدى پیچیدم و به آن حضرت دادم (و آن حضرت ) در گوش راستش اذان و در گوش چپش اقامه گفت و آب فرات طلبید و کامش را به آن برداشت پس او را به من داد و فرمود: بگیر این کودک را که بقیه الله است در زمین و حجت خدا است بعد از من . و روایت شده که امام موسى علیه السلام به پسران خود مى فرمود: اى اولاد من برادر شـمـا عـلى بـن مـوسـى عـالم آل مـحـمـد اسـت از او مـعـالم دیـن خـود را سـوال کـنـیـد و فـرمـایـشـات او را حـفـظ کـنید، به یقین از پدرم شنیدم که مکرر به من مى فـرمـود: عـالم آل مـحمد در صلب تو است و اى کاش من او را درک مى کردم به راستى او هم نـام امـیـرالمـؤ مـنین على علیه السلام است و شیخ صدوق رحمه الله از ابراهیم بن العباس روایـت کـرده کـه گـفت : هرگز ندیدم که حضرت امام رضا علیه السلام به کسى باکلام خـود جـفـا کـنـد و نـدیدم که هرگز کلام کسى را قطع نماید یعنى در میان سخن کسى سخن گـویـد: و رد نـکـرد حـاجـت احدى را و تا جایى که براى او مقدور بود آن را برآورد و هیچ گاه در حضور کسى پا دراز نفرمود و در مجلس در حضور مردم تکیه نمى فرمود و هیچ وقت نـدیـدم کـه به یکى از غلامان خود بد گوید و یا فحش دهد و هیچ گاه ندیدم که آب دهان خـود را دور افـکـنـد و هیچ گاه ندیدم که در خنده خود قهقهه کند بلکه خنده او تبسم بود و چـون خـلوت مى فرمود و خوان طعام نزد او مى نهادند خدمتکاران خود را تمام بر سر سفره مـى طـلبـیـد حـتـى دربـان و مـیـراخـور خـود را و بـا آنـهـا غـذا مـیـل مـى نمود و عادت آن جناب آن بود که شبها کم مى خوابید و بیشتر شب را بیدار بود و روزه بسیار مى گرفت و روزه سه روز از هر ماه که پنج شنبه آخر ماه و چهار شنبه وسط مـاه بـاشـد از او فـوت نشد و مى فرمود: روزه این سه روز برابر با روزه دهر است و آن حـضرت کثیر المعروف بود و در پنهانى صدقه بسیار مى داد و بیشتر صدقات آن جناب در شـبـهـاى تـاریـک بـود، پـس اگـر کـسـى ادعـا کـرد کـه مثل آن حضرت را در فضل دیده است او را تصدیق نکنید.

شب پانزدهم (از ماه ذى القعده )

شب بسیار مبارکى است خداوند نظر مرحمت مى فرماید بر بندگان مؤ من خود و کسى که در ایـن شـب بـه طـاعـت حـق تـعـالى مشغول باشد از براى او اجر صد نفر سائح (75) که خداوند را طرفه العین (دو چشم به هم زدنى ) معصیت نکرده باشند خواهد بود، چنان که در روایـت نـبـوى اسـت . پـس ایـن شـب را غـنـیـمـت شـمـار و مـشـغـول کـن خـود را بـه طـاعت و عبادت و نماز و طلب حاجات از خدا زیرا روایت شده که هر کسى در این شب حاجتى را از خداوند تعالى ، در خواست کند به او داده خواهد شد.

روز بیست و سوم :

(در این روز) در سال 203 ه .ق بنابر قولى شهادت حضرت امام رضا علیه السلام واقع شـد، و زیـارت آن حـضـرت از نـزدیـک و دور سـنـت اسـت . قـال السـیـد بـن (طـاووس ) فـى الاقـبـالى و رایـت فى بعضى تصانیف اصحابنا العجم رضوان الله علیهم انه یستحب آن یزار مولینا الرضا علیه السلام یوم ثالث عشرین من ذى القـعـده مـن قـرب او بعد ببعض زیاراته المعروفه اوبما یکون کالزیاره من الروایه بذلک (76)

شب بیست و پنجم :

ایـن شب شب دحوالارض (یعنى پهن شدن زمین از زیر خانه کعبه ) است و از لیالى شریفه است که رحمت خدا در آن نازل مى شود و برخواستن براى عبادت در آن اجر فراوان دارد و از حـسـن بـن عـلى وشـا روایـت اسـت که گفت : من با پدرم در خدمت امام رضا علیه السلام شام خـوردیم در شب بیست و پنجم ماه ذى القعده پس فرمود: امشب حضرت ابراهیم علیه السلام و حـضـرت عیسى علیه السلام متولد شده اند و زمین از زیر کعبه پهن شده است پس هر که روزش را روزه بـدارد چـنـان اسـت کـه شـصـت مـاه را روزه داشته باشد و به روایت دیگر، فرمود: در این روز حضرت قائم علیه السلام قیام خواهد نمود.

روز بیست و پنجم :

روز دحـوالارض اسـت و یـکـى از آن چـهـار روزى اسـت کـه در تـمـام سـال بـه فـضـیـلت روزه گـرفـتـن مـمـتـاز اسـت و روزه اش مـثـل روزه هـفـتـاد سـال است و هر که این روز را روزه بدارد و شبش را به عبادت سپرى کند براى او عبادت صد سال نوشته شود و از براى روزه دار این روز، هر چه در میان آسمان و زمین است استغفار کند و این روزى است که رحمت خدا در آن منتشر گردیده و از براى عبادت و اجتماع براى ذکر خدا و غسل دو عمل وارد شده است :

1ـ نـمـازى که در کتب شیعه قمیین روایت شده است و در آن دو رکعت است در وقت چاشت که در هـر رکـعـت بـعـد از حـمد پنج مرتبه سوره والشمس ‍ بخواند و بعد از نماز بخواند: (لا حـول و لا قـوه الا بـالله العـلى العـظـیـم ). پـس دعـا کـنـد و بـخـوانـد:یـا مقیل العثرات اقلنى عثرتى یا مجیب الدعوات اجب دعوتى یا سامع الاصوات اسمع صوتى و ارحـمـنـى و تـجـاوز عـن سـیـئاتـى و مـا عـنـدى یـا ذا الجلال و الاکرام .
2ـ خـوانـدن این دعا است که شیخ روایت فرموده : (اللهم داحى الکعبه ... و بدان که میر دامـاد رحـمـه الله در رسـاله (اربـعـه ایـام ) خـود در بـیـان اعـمـال روز دحـوالارض فـرمـوده کـه : زیـارت حـضـرت امام رضا علیه السلام در این روز افـضـل اعـمـال مـسـتـحـب و مـؤ کـد آداب مـسـنـونـه اسـت و هـمـچـنـین زیارت آن حضرت در روز اول ماه رجب الفرد نیز بسیار موکد و مورد اصرار است .

روز آخر ماه (ذى القعده )

در ایـن روز در سـال 220 ه‍ ق بـنابر مشهور حضرت امام محمد تقى علیه السلام به زهر مـعـتـصـم در بـغـداد شـهـیـد شـد و ایـن در حـالى بـود کـه از فـوت مـاءمـون تـقـریـبـا دو سـال و نـیم گذشته بود
در آخر یادآور می شود روز 25 ذی القعده  را روز دحـوالارض است را از دست ندهید .
/ 0 نظر / 33 بازدید