5 ذی القعده تجدید بناى پایه هاى کعبه توسط ابراهیم (ع) و فرزندش اسماعیل (ع)

بنا به روایات متعدد، کعبه معظمه نخستین مکان پرستش خدا، در آغاز سکونت انسان در زمین، توسط حضرت آدم(ع) بنا گردید.


ولى پس از 2242 سال از هبوط آدم(ع) و در عصر حضرت نوح(ع) که طوفان سراسر جهان را فرا گرفت و تمام نقاط زمین به زیر آب فرو رفت، گرچه خانه خدا (کعبه) به زیر آب نرفت و غرق نشد و بدین جهت، به "بیت العتیق" نامیده شد، ولیکن آسیب هاى فراوانى به ساختمان آن وارد گردید و پس از طوفان به صورت تل سرخى درآمد و مردم از آن مکان، حوائج مى خواستند و قربانى مى کردند.

اما هنگامى که حضرت ابراهیم(ع)، همسرش هاجر(س) و کودک خردسالش اسماعیل(ع) را به امر پروردگار متعال، از سرزمین شام به مکه معظمه هجرت داد و در آن ساکن گردانید، این مکان به تدریج رونق یافت و حضرت ابراهیم(ع) از جانب خداى سبحان، مأموریت یافت که کعبه را تجدید بنا کند.(1)

آن حضرت با همکارى و همیارى فرزندش حضرت اسماعیل(ع) و ارشاد و راهنمایى جبرئیل(ع)، در پنجم ذى قعده سال 3429 هبوط آدم(ع)، چیدن دیوار کعبه را آغاز کرد و در بیست و هفتم ذى قعده آن را به پایان رسانید و سپس حجرالاسود را که از سنگ هاى بهشتى است، بر دیواره آن نصب کرد.(2)

ابراهیم(ع) نخستین کسى بود، که خانه خدا را طواف کرد و در آن به عبادت پرداخت و از خداى سبحان، درخواست قبولى اعمالش را نمود.

قرآن کریم به این داستان اشاره کرد و فرمود: وَ اِذْ یَرْفَعُ اِبْراهیمُ الْقَواعِدَ مِنَ الْبَیْتِ وَ اِسماعیلَ رَبَّنا تَقَبَّلْ مِنّا، اِنَّکَ اَنتَ السَّمیعُ الْعَلیمُ.(3)

از آن پس، خانه خدا، مقدس ترین محل عبادت موحدان قرار گرفت و روز به روز، بر شوکت و عظمت آن، افزون گردید.

1- نک: مجمع البیان (علامه طبرسى)، ج 2-1، ص 390؛ تفسیر المیزان (علامه طباطبایى)، ج2، ص 123
2- وقایع الایام (شیخ عباس قمى)، ص 88؛ رحله ابن بطوطه (محمد بن ابراهیم بطوطه)، ص 168
3- سوره بقره(2)، آیه 127

/ 0 نظر / 7 بازدید